^Wróć do góry

foto1 foto2 foto3 foto4 foto5

Bartek jest podopiecznym

logo

Żyjmy razem SPOA Gdańsk

baner

Podaruj 1% - ulotka

baner

O mnie

zdjecie

Jestem mamą na pełen etat: córka niesamowita gaduła, syn niesamowicie milczący i to właśnie jemu jest poświęcona ta strona.

Bardzo chętnie nawiąże kontakt z rodzicami, którzy tak jak ja na co dzień zajmują się autystycznym dzieckiem...

Czytaj więcej >

Facebook

Kalendarz

wrzesień 2021
pwścpsn
12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930
935850
Dzisiaj
Wczoraj
W tym tygodniu
W tym miesiącu
Ogółem
129
162
291
5782
935850

Twoje IP 44.192.254.246

Hipoterapia- to metoda gimnastyki leczniczej na bazie neurofizjologii z udziałem konia. Jest to metoda zalecana przez lekarza, wykonywana przez posiadającego kwalifikację terapeutę – specjalistę gimnastyki leczniczej, na specjalnie przygotowanych do tego celu koniach. Koń służy jako pośrednik w terapii, przenosząc na pacjenta ruch w trakcie przemieszczania się stępem.

 

Schorzenia predysponowane do zajęć hipoterapii:

  • mózgowe porażenie dziecięce (diplegie – diparezy, paraplegie – paraparezy, postacie pozapiramidowe, postacie ze “słabym” tułowiem (konieczna kontrola głowy), dzieci rozpoczynające naukę siadania, wstawania i chodzenia,
  • porażenia, niedowłady spastyczne i wiotkie oraz dyskinezy pourazowe i o innym podłożu niż MPD,
  • opóźnienia psychoruchowe,
  • wady postawy, skoliozy I stopnia,
  • przykurcze i ograniczenia ruchomości mięśni i stawów (pourazowe, powstałe w wyniku choroby)
  • stany po urazach kręgosłupa, poza uszkodzeniami w części szyjnej,
  • stany po amputacjach kończyn,
  • rozczep kręgosłupa po zoperowaniu przepukliny,
  • autyzm dziecięcy,
  • zespół Downa,
  • wady wzroku i słuchu, zaburzenia adaptacyjne, emocjonalne i kłopoty z nauką,
  • zaburzenia rozwoju motorycznego i psychicznego (niepełnosprawność intelektualna),
  • alkoholizm, narkomania, choroby umysłowe i uzależnienia, nerwice,
  • otyłość i choroby metaboliczne, oraz choroby układu krążenia (tylko pod ścisłą kontrolą lekarza).

Koń to idealne stanowisko terapeutyczne

Jego szeroki zad spełnia doskonale rolę materaca, kłoda może z powodzeniem zastąpić wałek, a szyja, jest elastycznym i giętkim “klinem”. Stęp, podczas którego pacjent leży na brzuchu wywołuje ruchy przypominające pełzanie, a po oparciu się na łokciach i kolanach – odpowiada ruchom raczkowania. W stępie pacjent siedzący na grzbiecie konia poddawany jest serii ruchów identycznych z chodem człowieka. Dochodzą do tego ćwiczenia wykonywane podczas jazdy: rotacyjne, rozciągające, równoważne i inne.

Koń to idealny partner w terapii dzieci.

Zajęcia z tak dużym i spokojnym zwierzęciem skutecznie eliminują bariery psychologiczne u niepełnosprawnych pacjentów. Terapia konna pobudza pozytywne motywacje, a atrakcyjne formy ćwiczeń usprawniających nie kojarzą się z salą rehabilitacyjną. Wprowadza w świadomości jeźdźca poczucie sprawstwa (uwalnia od barier natury komunikacyjnej – daje swobodę w wyborze kierunku i drogi). Kontakt  z końmi pozwala na nawiązywanie więzi społecznych podczas zajęć, poznanie bogatej kultury jeździeckiej, daje ogromne korzyści dla ducha i ciała małego pacjenta.

Koń koryguje postawę.

Prawidłowy dosiad zmusza jeźdźca do aktywnego prostowania się, wzmacniając w ten sposób mięśnie grzbietu, brzucha, mięśnie obręczy barkowej i biodrowej (szczególnie mięśnie pośladków – zmniejszając przodopochylenie miednicy). Rytmiczny ruch konia naprzemiennie rozluźnia i wzmacnia cały garnitur   mięśniowy człowieka – dokonuje się to bezwiednie podczas swobodnej jazdy, niekoniecznie wypełnionej męczącymi ćwiczeniami.


Koń poruszając się stępem  przenosi impulsy ruchowe i dzięki temu jest on swoistym medium (łącznikiem) terapeutycznym. Mózg człowieka posiada spore rezerwy w zakresie stymulacji ruchów. Dziś wiadomo już, że poprzez impulsy wysyłane przez tkanki ciała, można na nowo zaprogramować i uaktywnić istniejące jeszcze rezerwy komórek mózgowych.

Duży koń poruszający się stępem przenosi na jeźdźca w ciągu minuty ok. 110 różnego rodzaju wielowymiarowych impulsów kołyszących. Te właśnie bodźce ruchowe wykorzystuje hipoterapia. Ruchy konia przenoszą na środkowe partie ciała jeźdźca ruchy typowe dla chodu człowieka w postawie wyprostowanej. Jest to bardzo istotne oddziaływanie terapeutyczne, którego nie można osiągnąć w żadnej innej terapii ruchowej.
Koń może być dla chorego dziecka nie tylko źródłem siły, rozrywki, wzruszeń, ale i zdrowia.